موقعیت شما در سایت : سرای تاریخ » صفحه نخست » Page 18
خبرهای سایت
  •   دسته بندی : معاصر
  •   بازدید :3904 بار
  •   تاریخ انتشار : ۱۳۹۵/۱۰/۱۶

(از آقا محمدخان تا مظفرالدین شاه)
بحث از نوع تعامل شاهان قاجار با زیر دستانشان از این رو مهم و ضروریست که بیشترین انتقادات متوجه آن ها و نحوه حکومت داریشان بوده است. در بررسی سیر حکومت ها در طول تاریخ پرفراز و نشیب ایران چندان تفاوتی مابین ماهیت سیاسی و ساختار حکومتی آن ها با یکدیگر مشاهده نمی شود. تقریبا تمامی آن ها در یک قالب استبداد یا سلطنت مطلقه قرار می گیرند. حکومت قاجار نیز دقیقا بر طبق همین نظریه در اوایل قرن ۱۹ م تشکیل یافت. سلسله مراتب قدرت از بالا به پایین به صورت هرمی شکل (شاه- جامعه) ترسیم می یافت و راس هرم جامعه و دولت به شخص شاه اختصاص داشت. بر این اساس می توان گفت روابط مابین افراد در جامعه، به ویژه در بین افراد حکومتی و اشراف زادگان را وفاداری به شخص شاه تعیین می کرده است. برای فهم بیشتر این مسئله به دو اظهار نظر از سیاحان زمان قاجاری و به دو تحلیل از مورخان معاصر در این زمینه اشاره می شود. مالکوم در اوایل قرن ۱۹ م به هنگام بازدید از دربار قاجاریه می نویسد: «« حقوق و قوانین، نهادها و تئوری های کنترل و موازنه به هیچ روی نمی توانستند شاه ایرانی را محدود کنند و بنابراین او یکی از مستبد ترین پادشاهان جهان بود.»»(آبراهامیان، ۱۳۸۴: ۶۰) لانگلس نیز در توصیف ایران زمان فتحعلی شاه به استبداد وی اشاره و می نویسد: ««حرف پادشاه خدشنه ناپذیر است و لذا به هیچ وجه نمی توان اجرای آن را متوقف یا معلق کرد و نیز هیچ فردی نمی تواند آن را به تاخیر اندازد.»»(لانگلس، ۱۳۸۹: ۴۴)
جان فوران نیز معتقد است که ساختار حکومت ایران – قاجاریه- استبدادی و آمرانه بود و این امر تا پایین ترین سطوح دولت و جامعه امتداد می یافته. (فوران، ۱۳۸۶: ۲۱۴) و هم چنین لمبتون متذکر می شود که سلاطین حکومت قاجار به مانند پیشینیان خود، پس از کسب قدرت به صورت پادشاهان مستبدی در آمدند. آن ها به عنوان ظل الله شناخته شده و تلاش خود را هر چه بیشتر در راه شکوه و عظمت حکومت خود صرف می کردند.(لمبتون، ۱۳۸۳: ۱۸۳)از چهار تحلیل و یا اظهار نظر ذکر شده نسبت به سیاست های داخلی حکومت قاجار، کاملا شیوه استبدادی آن ها مشخص می شود. این مسئله را وضعیت و نوع زندگی مردم جامعه ایران قرن ۱۹ م نیز تشدید می کرد. مردم ایران در آستانه این قرن هم زمان با روی کارآمدن خاندان قاجاری، از لحاظ سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی بسیار عقب مانده تر از سایر کشورهای اروپایی بودند. تعداد زیادی از آن ها کوچ نشین، بخشی در روستاها و تعداد کمی نیز در شهرها زندگی می کردند. در این دوران به دلیل عدم وجود راه های ارتباطی و وسایل حمل و نقل، مردم ارتباط چندانی با یکدیگر نداشتند. همین موضوع آگاهی نسبتا پایینی را برای مردم ایران در مورد حقوق خویش و هم چنین اوضاع سیاسی، اجتماعی وقت به وجود آورده بود. در کنار آن بی سوادی مردم نیز مزید بر علت گشته که زندگی آن ها را در یک چارچوب بسته ای قرار داده بود.

ادامه مطلب

هخامنشيان از آغاز تا پايان

هخامنشیان نام دودمانی پادشاهی در ایران پیش از اسلام است. پادشاهان این دودمان از پارسیان بودند و تبار خود را به «هخامنش» می‌رساندند که سرکردهٔ طایفه‌ پاسارگاد از طایفه‌های پارسیان بوده است.هخامنشیان نخست پادشاهان بومی پارس و سپس انشان بودند ولی با شکستی که کوروش بزرگ بر ایشتوویگو واپسین پادشاه ماد وارد ساخت و سپس فتح لیدیه و بابل پادشاهی هخامنشیان تبدیل به شاهنشاهی بزرگی شد. از این رو کوروش بزرگ را بنیادگذار شاهنشاهی هخامنشی می‌دانند.
به قدرت رسیدن پارسی‌ها و سلسله هخامنشی ( ۳۳۰-۵۵۰ قبل از میلاد) یکی از وقایع مهم تاریخ قدیم است. اینان دولتی تأسیس کردند که دنیای قدیم را به استثنای دو سوم یونان در تحت تسلط خود در آوردند. شاهنشاهی هخامنشی را نخستین امپراتوری تاریخ جهان می‌‌دانند.
قلمرو هخامنشیان در دوران اوج خود

کشور و سرزمین

پارسی‌ها مردمانی آریایی نژاد بودند که مشخص نیست از چه زمانی به فلات ایران آمده بودند. آنان ازقوم آریایی پارس یا پارسواش بودند که درکتیبه‌های آشوری از سده نهم پیش از میلاد مسیح نام آنان آمده است. پارس ها همزمان با مادها به نواحی غربی ایران سرازیر شدند و پیرامون دریاچه ارومیه و کرمانشاهان ساکن گردیدند. با ضعف دولت عیلام، نفوذ قوم پارس به خوزستان‌ و نواحی ‌مرکزی فلات ایران‌ گسترش یافت. برای نخستین بار درسالنامه‌های آشوری سلمانسر سوم در سال ۸۳۴ ق. م، نام کشور « پارسوآ» در جنوب و جنوب غربی دریاچه ارومیه برده شده‌است. بعضی از محققین مانند راولین سن عقیده دارند که مردم پارسواش همان پارسی‌ها بوده‌اند. تصور می‌شود اقوام پارسی پیش از این که از میان دوره‌های جبال زاگرس به طرف جنوب و جنوب شرقی ایران بروند، در این ناحیه توقف کوتاهی نمودند و در حدود ۷۰۰ سال پیش از میلاد در ناحیه پارسوماش، روی دامنه‌های کوه‌های بختیاری در جنوب شرقی شوش در ناحیه‌ای که جزو کشور ایلام بود، مستقر گردیدند. از کتیبه‌های آشوری چنین استنباط می‌شود که در زمان شلم نصر ( ۷۱۳-۷۲۱ ق. م) تا زمان سلطنت آسارهادون (۶۶۳ ق. م)، پادشاهان یا امراء پارسوا، تابع آشور بوده‌اند. پس از آن درزمان فرورتیش (۶۳۲-۶۵۵ ق. م) پادشاه ماد به پارس استیلا یافت و این دولت را تابع دولت ماد نمود.

ادامه مطلب
  •   دسته بندی : اروپا
  •   بازدید :4322 بار
  •   تاریخ انتشار : ۱۳۹۵/۱۰/۱۶
 اروپا در قرون وسطي
۲۹ ماه مي مصادف است با پايان قرون وسطي چرا كه در اين روز در سال ۱۴۵۳ ميلادي با سقوط قسطنطنيه به دست سلطان محمد دوم ملقب به سلطان محمد فاتح بزرگترين پادشاه عثماني تاريخ قرون وسطي بسته شد.‌قرون وسطي يا سده‌هاي ميانه، نام يکي از چهار دوره‌اي است که براي تقسيم بندي تاريخ اروپا استفاده مي‌شود. اين چهار دوره عبارت بودند از دوران کلاسيک باستان، قرون وسطي، عصر نوزايي (رنسانس) و دوران جديد يا مدرن که از ۱۶۰۰ ميلادي شروع مي‌شود. معمولاً قرون وسطي را از پايان امپراتوري رم در قرن پنجم ميلادي تا سقوط قسطنطنيه توسط دولت عثماني و پايان امپراتوري رم شرقي (يا بيزانس) در ۱۴۵۳در نظر مي‌گيرند.‌قرون وسطي در تاريخ اروپاي غربي يکي از مهم‌ترين مراحل تاريخي است که از سده پنجم تا سده شانزدهم ميلادي را در بر مي‌گيرد. در بعضي از موارد از قرون تيره يا ‌Dark age‌ ياد مي‌شود که از ويژگي‌هاي آن تاريک انديشي، اختناق و حاکميت كليسا در مناصب مختلف است.‌ در اينجا به برخي رويدادها و ويژگي‌هاي اروپاي قرون وسطي اشاره مي‌كنيم:‌تا قرن ۱۳ ميلادي، قلعه‌هاي متعلق به شواليه‌ها بيش ازهر چيز ديگري در پهنه اروپا خود نمايي مي‌کرد. شواليه‌ها از زندگي مرفهي برخوردار بودند که با زندگي دهقاناني که روي زمين‌هاي آنها کار مي‌کردند، تفاوت زيادي داشت. شهرهايي در اطراف قلعه‌ها به وجود آمدند و توسعه يافتند. تجار براي تجارت از راه‌هاي صعب‌العبور سفر مي‌کردند. زائران سفرهاي طولاني را براي زيارت اماکن مقدس انجام مي‌دادند. زندگي سخت بود و جنگ، قحطي و طاعون همواره جان مردم را تهديد مي‌کرد. ‌در اين دوره قلعه‌هاي متعلق به شواليه‌ها از سنگ ساخته مي‌شد و داراي استحکامات نيرومندي بودند. ‌
در سال ۱۰۹۵ م. پاپ آورين دوم، نخستين جنگ صليبي را پايه ريزي كرد. او از مسيحيان خواست تا مانع از قدرت يافتن ترکان مسلمان در سرزمين فلسطين شوند. ‌سال ۱۱۱۹ در شهر بولونا در شمال ايتاليا، يک دانشگاه تاسيس مي‌شود. در طول ۵۰ سال بعد، دانشگاه‌هاي ديگري در سراسر اروپا، از جمله دانشگاه آکسفورد در انگلستان و دانشگاه پاريس در فرانسه، داير مي‌شوند. ‌در سال ۱۱۷۰ توماس بکت، سر اسقف کليساي کانتر بري، به دست شواليه‌هاي تحت فرمان هنري دوم، پادشاه انگستان، کشته مي‌شود. او بعد از مرگ، مقام مقدس پيدا مي‌کند. زائران، مقبره او را در کانتربري که در جنوب انگلستان قرار دارد، زيارت مي‌کنند. ‌سال ۱۱۹۴ کار ساخت کليساي جامع شارتره، کليساي با شکوه با سنگ معماري گوتيک واقع در شمال فرانسه، آغاز مي‌شود. ساخت اين بنا ۳۰ سال طول مي‌کشد. ‌
به سال ۱۲۱۵ اشراف انگلستان پرنس جان را مجبور مي‌کنند تا مگناکارتا (فرمان کبير) را امضاء کند. پادشاه ناگزير مي‌شود به قوانين مربوط به زمين احترام بگذارد. ‌‌۱۲۳۶ فرديناند سوم، فرمانرواي مسيحي کاستيل واقع در شمال اسپانيا، شهر کوردوبا يا همان قرطبه اسلامي در جنوب اسپانيا را از جنگ مسلمانان اسپانيا بيرون مي‌آورد. ‌در سال ۱۲۴۱ بازرگانان لوبک و‌هامبورگ، دو بندر در شمال آلمان، براي تشکيل اتحاديه‌هانسياتيک يک قرارداد تجاري امضاء مي‌کنند. در طول ۱۰۰ سال، بازرگانان ۷۰ شهر به عضويت «اتحاديه‌هانيساتيک» در مي‌آيند. اين بازرگانان به تجارت خز، شاه ماهي، الوار و غلاتمي‌پردازند. پول مسکوك اتحاديه‌هانسياتيگ در محدوده‌اي وسيع، از شهر کلن واقع در غرب آلمان گرفته تا شهر ريگا در روسيه، معتبر شناخته مي‌شود. ‌يک لرد انگليسي به نام سيمون دومونت فوت در سال ۱۲۶۵، نمايندگان شهرها و همچنين لردها، روحانيون و شواليه‌ها را به حضور يافتن در مجلس قانون گذاري فرا مي‌خواند. ‌سال ۱۲۷۵ مارکوپولو و عموهايش، بازرگاني اهل شهر ونيز واقع در شمال ايتاليا، به دربار قوبيلاي قاآن در چين مي‌رسند. آنها به مدت ۱۷ سال در چين مي‌مانند. ‌ تهاجم مسلمانان به شهر عکا، آخرين پايگاه مسيحيان در سرزمين فلسطين در سال ۱۲۹۱ آغاز مي‌شود. شهر عکا آخرين سرزمين تحت کنترل مسيحيان بود. اين واقعه نقطه پايان جنگ‌هاي صليبي بود. ‌در سال ۱۳۰۹ پاپ مقر خود را از شهر رم در ايتاليا، به شهر آوينيون در فرانسه، منتقل مي‌کند. پاپ‌ها وجهه خود را از دست مي‌دهند، چرا که مردم به آنها به چشم عروسک‌هاي خيمه شب بازي پادشاهان کشورهاي رقيب نگاه مي‌کنند. ‌طاعون، مرگ سياه، در بين سال‌هاي ۵۱ ـ ۱۳۴۷ اروپا را به ورطه نابودي کشاند. يکي از دلايل شيوع سريع اين بيماري، گسترش بازرگاني در دوران قرون وسطي بود. ‌دهقانان فرانسوي در سال ۱۳۵۸ در اعتراض به شرايط سخت کار در مزارع، قيام مي‌کنند. اشراف تا دندان مسلح، شورش را با کشتن ۲۰هزار نفر از شورشيان، سرکوب مي‌كنند. ‌

ادامه مطلب
  •   دسته بندی : مازندران
  •   بازدید :3083 بار
  •   تاریخ انتشار : ۱۳۹۵/۱۰/۱۶

آستان مقدس امامزاده عباس که در شهر ساری در استان مازندران واقع شده، یکی از زیارتگاه های این استان است که از نظر تاریخی نیز حائز اهمیت است. نسب شریف امامزاده عباس (ع) به سه واسطه به امام موسی کاظم (ع) منتهی می شود.در حاشیه شرقی شهر ساری بعد از رودخانه تجن، در بلوار امام رضا، خیابان شهید گلیائی که به محله آزاد گله منتهی می شود، آرامگاه و برج امامزاده عباس با گنبدی مخروطی شکل آجری در یک فضای مصفا واقع شده است. روی صندوق منبت کاری شده آن سال ۸۹۷ هجری قمری به چشم می خورد و چهار امامزاده در این مکان مدفون هستند: عباس، زید، محمد و حسن.زیارتگاه امامزاده عباس (ع) در شهر ساری یکی از شاهکارهای معماری قرن نهم هجری است و به ارتفاع ۱۸ متری سطح دریا قرار گرفته است. بدنه اصلی بنا هشت ضلعی و بر بالای اضلاع، قرنیس های سینه کفتری و بالای آن کمربندی هشت ضلعی و بالای آن گنبد هرمی شکل هشت ضلعی و بر نوک این بنا یک قندیل طلا کاری شده واقع شده و ارتفاع این بنا ۳۰ متر می باشد.نمازخانه ای متصل به بنای اصلی بقعه در سال ۱۳۷۰ و به صورت ۸ ضلعی ساخته شده است. این نمازخانه دارای یک اتاق کفشداری و یک اتاق پاسخ به سوالات شرعی و دو نمازخانه کوچک زنانه در دو طرف ورودی صحن اصلی است.در ورودی صحن مطهر یک درب چوبی نفیس قرار دارد و بر بالای آن پنجره مشبک قرار دارد و بر بالای این پنجره مشبک یک کتیبه وجود دارد که تاریخ ظهور و بروز قبر امامزاده عباس بر روی آن حک شده است. همچنین در صحن مطهر یک ضریح مشبک فلزی قرار دارد که در سال ۱۳۵۲ هجری شمسی با سعی و اهتمام مردم مومن و هیئت امنا وقت آستانه و اداره اوقاف شهرستان ساری بر روی مرقد امامزاده عباس نصب شده است که جلوه خاصی به بقعه داده است. بر حاشیه بالای ضریح مشبک فلزی نوساز، با آب طلا و نقره ابیات و فضایلی با خط خوش نستعلیق حکاکی شده است. ساخت ضریح در اصفهان به زرگری حسن پرورش و قلمزنی سید علی خسروانی و نجاری اخوان خالق زادگان و نقاشی های داخل ضریح توسط صفر علی امامی صورت گرفته است. قبل از این ضریح یک ضریح مشبک چوبی قرار داشته است که اکنون در انبار موزه اداره اوقاف نگهداری می شود. در داخل این ضریح فلزی یک صندوق بسیار عالی و نفیس قرار دارد که درازای آن ۲۵۰ و پهنای آن ۱۵۰ و بلندی آن ۱۲۰ سانتیمتر است.این بنا در  ۲۰ خرداد ۱۳۲۱ به شماره ۳۶۱ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

منبع

۱- کتاب چهره ایران، راهنمای گردشگری استانهای ایران، موسسه جغرافیایی و کارتوگرافی گیتاشناسی، پاییز ۱۳۹۲٫

۲- درگاه اینترنتی آستان مقدس امامزاده عباس (ع)

۳- ویکی پدیا

ادامه مطلب
  •   دسته بندی : گلستان
  •   بازدید :3301 بار
  •   تاریخ انتشار : ۱۳۹۵/۱۰/۱۶

این برج یكی از آثار باستانی كشورمان كه در اعداد بزرگترین مفاخر معماری قرن چهارم هجری است در شمال شرقی ایران در شهر گنبد كاووس قرار دارد . این بنای معروف كه یكی از بلند ترین آثار تاریخی جهان بشمار می آید بر فراز تپه خاكی كه قریب ۱۵ متر از سطح زمین بلند تر است قرار دارد این بنا در سال ( ۳۹۷ ه. ق. و ۳۷۵ ه. ش) و در زمان سلطنت شمس المعالی قابوس ابن و شمگیر و در شهر جرجان كه پایتخت پادشاهان آن دیار بوده ، بنا گردیده است بنایی كه از هزار سال پیش تا كنون بر فراز تپه ای خاكی استوار است در عین سادگی یكی از غرور انگیز ترین بناهایی است كه نه تنها در خاك ایران بلكه در سراسر جهان شناخته شده است و مورد توجه بسیاری از جهانگردان و باستان شناسان است .
پروفسور ارتورافام پوپ در مورد این بنا چنین نوشته است : در زیر سمت شرق كوههای البرز و در برابر صحراهای پهناور آسیا یكی از بزرگترین شاهكارهای معماری ایران با تمام شكوه و عظمت خود قد بر افراشته است . این بنا گنبد قابوس بقعه آرامگاه قابوس بن و شمگیر می باشد و ? برج آرامگاه از هرگونه آرایش مبراست . جنگنده ای بانیروی ایمان در قتال رو در روی ، پادشاهی شاعر در نبرد با ابدیت ، آیا آرامگاهی چنین عظیم و مقتدر وجود دارد ،محمد علی قورخانچی نیز تحقیقی در مورد گنبد قابوس داشته و در كتاب نخبه سینیه خود گنبد قابوس را در نیم فرسخی خرابه های شهر جرجان دانسته و نظیری را برای این گنبد در ایران زمین موجود ندانسته است در معماری سنتی ایران به چنین بناهای عظیم و كشیده ای كه ( میل نیز نامیده می شوند ) در طول راهها برای راهنمایی و تعیین مسیر كارونها احداث می شده زیاد بر می خوریم ولی هیچكدام آنها به پای عظمت گنبد قابوس نمی رسند .

ادامه مطلب
  •   دسته بندی : باستان
  •   بازدید :3612 بار
  •   تاریخ انتشار : ۱۳۹۵/۱۰/۱۶

تاریخ ایران از آغاز تا کنون

تاریخ ایران را اصولا به دو بخش کلی قبل از اسلام و بعد از اسلام تقسیم می کنند.

 آشنایی با تاریخ ایران

هنگامی که سخن از تاریخ ایران می‌رود، باید به این نکته توجه داشت که آیا منظور تاریخ اقوام و مردمانی است که از آغاز تاریخ تا کنون در مرزهای سیاسی ایران امروزی زیسته‌اند یا تاریخ اقوام و مردمانی است که خود را به نحوی از انحاء ایرانی می‌خوانده‌اند و در جغرافیایی که دربرگیرندهٔ ایران امروز و سرزمین‌هایی که از دیدگاه تاریخی بخشی از ایران بزرگ (ایرانشهر) بوده‌است زیسته‌اند. گاه تاریخ ایران را از ورود آریایی‌ ها که نام ایران نیز از ایشان گرفته شده‌است، به فلات ایران آغاز می‌کنند. ولی این به این معنی نیست که فلات ایران تا پیش از ورود آریایی ها خالی از سکنه یا تمدن بوده‌است. پیش از ورود آریاییان به فلات ایران تمدنهای بسیار کهنی در این محل شکفته و پژمرده شده بودند و تعدادی نیز هنوز شکوفا بودند.تاریخ ایران را اصولا به دو بخش کلی تاریخ ایران قبل از اسلام و تاریخ ایران بعد از اسلام تقسیم می کنند که اینها خود نیز به بخش های کوچکتری تقسیم می شوند.

تاریخ ایران قبل از اسلام:
خود به سه بخش تقسیم می شود:
-ایران قبل از آریایی ها
-مهاجرت آریایی ها به ایران
-ایران باستان

ادامه مطلب
صفحه 18 از 18« بعدی...10...1415161718
تگ ها سرای تاریخ ، سایت تاریخی ، دانلود ، مقالات ، داستان های تاریخی ،تاریخ ، مطالب تاریخی ، زندگینامه ها ، سایت سرای تاریخ ، وب سایت سرای تاریخ ، تاریخ