سرای تاریخ
سرای تاریخ |مرجعی کامل درباره تاریخ ایران و جهان
 موقعیت شما در سایت : سرای تاریخ » صفحه نخست » مازندران
خبرهای سایت
  •   دسته بندی : مقالات
  •   بازدید :1156 بار
  •   تاریخ انتشار : 1399/01/19
نویسنده:ابوالفضل فدائی 
( کارشناس ارشد  تاریخ اسلام)

چکیده

دریای شمالی ایران  در طول تاریخ پرفراز  و نشیب  خود دارای نام های مختلفی بوده است  و ساکنان کرانه‌های نیلگون آن، رویدادهای تلخ و شیرین فراوانی را پشت سر نهاده‌اند. بر طبق نظریه برخی از زمین‌شناسان و جغرافی‌دانان، این دریاچه بقایای دریائی عظیم بنام تتیس بوده که پس از خشک شدن، دریاچه‌های متعددی از آن بر جای مانده که یکی از آنها همین دریای مازندران است.  که از دیر باز  اقوام مختلفی  در اطراف این دریا سکونت داشتند. درياي کاسپین كه با وسعتي حدود ۴۰۷۳۰۰ كيلومتر مربع به عنوان بزرگترين درياچه كره زمين شناسايي شده است .پيش از فروپاشي اتحاد جماهير شوروي در سال ۱۹۹۱ طبق معاهدات ۱۹۲۱ و ۱۹۴۰ به صورت مساوي ميان دو كشور ايران و روسيه تقسيم شده بود، در حالی که همسایه شمالی حداکثر بهره‌برداری ارا از این دریا می‌نمود ما در این مسئله بی‌تفاوت بودیم تا اینکه مدعیان تازه‌ای در اطراف دریا پیدا شدند که هر یک در اندیشه تملک بخشی از این دریا برآمدند. در این نوشته  ضمن توجه به جنبه های گوناگون اهمیت دریای خزر  به  مسائل سیاسی و اقتصادی  و وضعیت حقوقی آن پرداخته شده است.

کلید واژه‌ها: دریای مازندران، ، خزر،  کاسپین، حقوق ملی.

ادامه مطلب

ابوالفضل فدائی در حال حاضر دانشجوی مقطع کارشناسی  رشته دبیری تاریخ در دانشگاه  فرهنگیان دکتر شریعتی  مییباشد ، ایشان علاوه بر تسلط  بر زبان های برنامه  نویسی و طراحی وب سایت  (    HTML  ،  CSS  ،  JavaScript    ،  PHP  ، Joomla   ، WordPress    ،  Bootstrap  ، jquery )  و  علاقمند به بخش طراحی  فتوشاپ ، اتوران سازی   و….  هستند. و سایت سرای تاریخ  از جمله کارهای ایشان میباشد.

-کسب مقام  اول  در جشنواره دانشگاه فرهنگیان  در رشته وب سایت  (در دو دوره )

-کسب مقام  دوم  در رشته  وبلاگ در دومین دوره جشنواره جلوه های طبیعت در قرآن

-معلم تاریخ

صاحب امتیاز، مدیر مسئول و سردبیر نشریه سرای تاریخ

-مقاله نویس

-برنامه نویس

-فتوشاپ

-تولید محتوا

-طراح

ادامه مطلب
  •   دسته بندی : تاریخ معاصر
  •   بازدید :8502 بار
  •   تاریخ انتشار : 1397/04/24

نگاهی کوتاه بر چگونگی پیدایش و تاریخچه مناره در معماری اسلامی و مناره ی سوخته ی مسجد جامع ساری
مناره به عنوان يکي از اساسی‌ترين عناصر معماری مسجد و با توجه به اهميت اذان در اسلام و کارکردهای ارشادی و تبليغاتی آن عنصری مهم در معماری اسلامی و

معماری مسجد به عنوان یکی از مهمترین جلوه های هنر اسلامی، یکی از ویژگی های کهن اسلامی است که با مناره های خود همواره توجه گردشگران را به خود جلب کرده است و این در حالی است که مناره به عنوان یکی از اساسی ترین عناصر معماری مسجد همزمان با نفوذ و گسترش به خارج از مرزهای سرزمین حجاز پدید آمد.
معماری عربستان در صدر اسلام بسیار ساده و ابتدایی بود. بیشتر خانه ها، کلبه هایی چهارگوش بودند که با الیاف گیاهی مسقف می شدند اما با ورود اسلام به بطن سایر تمدن ها و مشارکت معماران و هنرمندان بومی در ساخت مساجد بود که معماری اسلامی رفته رفته به عنوان آنچه که امروز ماهیت مشخص و منحصر به فرد خود را به همراه دارد، پدید آمد.
درک معماری اسلامی بدون تحقیق و مطالعه آن میسر نیست و همان طور که گفته شد مناره یکی از مهمترین عناصر مسجد و معماری اسلامی است که عبارت است از: « مکانی که مؤذن جهت گفتن اذان به آنجا می رود» لذا آن را گلدسته و مأذنه نیز گفته اند.

ادامه مطلب
  •   دسته بندی : مازندران
  •   بازدید :13618 بار
  •   تاریخ انتشار : 1395/10/16

آستان مقدس امامزاده عباس که در شهر ساری در استان مازندران واقع شده، یکی از زیارتگاه های این استان است که از نظر تاریخی نیز حائز اهمیت است. نسب شریف امامزاده عباس (ع) به سه واسطه به امام موسی کاظم (ع) منتهی می شود.در حاشیه شرقی شهر ساری بعد از رودخانه تجن، در بلوار امام رضا، خیابان شهید گلیائی که به محله آزاد گله منتهی می شود، آرامگاه و برج امامزاده عباس با گنبدی مخروطی شکل آجری در یک فضای مصفا واقع شده است. روی صندوق منبت کاری شده آن سال ۸۹۷ هجری قمری به چشم می خورد و چهار امامزاده در این مکان مدفون هستند: عباس، زید، محمد و حسن.زیارتگاه امامزاده عباس (ع) در شهر ساری یکی از شاهکارهای معماری قرن نهم هجری است و به ارتفاع ۱۸ متری سطح دریا قرار گرفته است. بدنه اصلی بنا هشت ضلعی و بر بالای اضلاع، قرنیس های سینه کفتری و بالای آن کمربندی هشت ضلعی و بالای آن گنبد هرمی شکل هشت ضلعی و بر نوک این بنا یک قندیل طلا کاری شده واقع شده و ارتفاع این بنا ۳۰ متر می باشد.نمازخانه ای متصل به بنای اصلی بقعه در سال ۱۳۷۰ و به صورت ۸ ضلعی ساخته شده است. این نمازخانه دارای یک اتاق کفشداری و یک اتاق پاسخ به سوالات شرعی و دو نمازخانه کوچک زنانه در دو طرف ورودی صحن اصلی است.در ورودی صحن مطهر یک درب چوبی نفیس قرار دارد و بر بالای آن پنجره مشبک قرار دارد و بر بالای این پنجره مشبک یک کتیبه وجود دارد که تاریخ ظهور و بروز قبر امامزاده عباس بر روی آن حک شده است. همچنین در صحن مطهر یک ضریح مشبک فلزی قرار دارد که در سال ۱۳۵۲ هجری شمسی با سعی و اهتمام مردم مومن و هیئت امنا وقت آستانه و اداره اوقاف شهرستان ساری بر روی مرقد امامزاده عباس نصب شده است که جلوه خاصی به بقعه داده است. بر حاشیه بالای ضریح مشبک فلزی نوساز، با آب طلا و نقره ابیات و فضایلی با خط خوش نستعلیق حکاکی شده است. ساخت ضریح در اصفهان به زرگری حسن پرورش و قلمزنی سید علی خسروانی و نجاری اخوان خالق زادگان و نقاشی های داخل ضریح توسط صفر علی امامی صورت گرفته است. قبل از این ضریح یک ضریح مشبک چوبی قرار داشته است که اکنون در انبار موزه اداره اوقاف نگهداری می شود. در داخل این ضریح فلزی یک صندوق بسیار عالی و نفیس قرار دارد که درازای آن ۲۵۰ و پهنای آن ۱۵۰ و بلندی آن ۱۲۰ سانتیمتر است.این بنا در  ۲۰ خرداد ۱۳۲۱ به شماره ۳۶۱ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

منبع

۱- کتاب چهره ایران، راهنمای گردشگری استانهای ایران، موسسه جغرافیایی و کارتوگرافی گیتاشناسی، پاییز ۱۳۹۲٫

۲- درگاه اینترنتی آستان مقدس امامزاده عباس (ع)

۳- ویکی پدیا

ادامه مطلب
تگ ها سرای تاریخ ، سایت تاریخی ، دانلود ، مقالات ، داستان های تاریخی ،تاریخ ، مطالب تاریخی ، زندگینامه ها ، سایت سرای تاریخ ، وب سایت سرای تاریخ ، تاریخ