سفر محمدرضا به آمریکا و حضورش در کاخ سفید داستانی بهیادماندنی است.
در آن سفر، آنطور که لابد همه به خاطر دارند، مخالفین رژیم که بیشتر از جوانان دانشجو و اعضاي کنفدراسیون دانشجویی بودند تمام نیروی خود را براي تظاهرات علیه شاه در واشنگتن گردآورده بودند و رژیم نیز برای مقابله و نشان دادن این امر که شاه و رژیم هم در خارج طرفدارانی دارند عدهای از چهارگوشه امریکا به واشنگتن آورده بود و در ۱۹۷۸ که شاه طبق برنامه از پیش تعیینشده به امریکا آمد و در محوطه کاخ سفید طبق سنت برنامه استقبال رسمی انجام گرفت، شاه در همان پلکانی قرار گرفت که در آنجا مورد استقبال شش رئیسجمهور امریکا یعنی، ترومن، آیزنهاور، کندی، جانسون، نیکسون و بالاخره فورد قرارگرفته بود.
شدت تظاهرات مخالفین که تا یکقدمی دیوارهاي کاخ سفید جلوآمده بودند، به حدی رسید که پلیس ناگزیر به استعمال گاز اشکآور شد و آن منظره معروف در نوارهای ویدیو و فیلم ضبط شد که شاه و فرح درحالیکه اشک از چشمانشان جاری بود، دستمال به دست میخواستند صورت و چشمان خود را پاك کنند؛ این صحنهها و تظاهرات مخالفت آمیز در این حد و حدود حقیقتاً بیسابقه بود؛ اما بیسابقهتر و تعجببرانگیزتر از این تظاهرات این مسئله بود که فیلم آن براي نخستین بار و همراه با سایر فیلمها و خبرهایی که از سفر شاه و شهبانو در تلویزیون ایران نشان میدادند به نمایش گذاشتند؛ پخش این فیلم بهظاهر خبری که در زمان مدیرعاملی رضا قطبی صورت گرفت، در داخل انعکاس پرمعنایی یافت که پیش از آن سابقه نداشت؛ به تعبیر دیگر مخالفین داخلی با دیدن آن منظره و حالت مضطرب شاه در کاخ سفید قدرت مطلقه او را شکسته یافتند و بعدازآن روند صدور اعلامیهها و حرکتهای مخالفت آمیز و پچپچها و شایعات و بگومگوها دامنه وسیعتری یافت.
